აბიტურიენტის დღიურები

ინერტულობას, აპათიას და სხვა ამქვეყნიურ ტრაგედიებსაც მოაქვთ სარგებელი. რომ არა ზემოთჩამოთვლილი არასასიამოვნო გრძნობები და მდგომარეობა, რომლებიც ბოლო პერიოდია ჩემ საუკეთესო მეგობრებად იქცნენ და გვერდიდან არ მშორდებიან, ნამდვილად არ მივადგებოდი ძველი კარადის, კიდევ უფრო ძველ უჯრას სადაც ყველა ის რვეული და დღიური ინახება, რომლებიც ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში მქონია. რას არ ნახავთ და წაიკითხავთ აბიტურიენტის ან პირველკურსელის დღიურში. სამომავლო გეგმები და არსებული იმედგაცრუებები, სიხარული, სინანული და სამშობლოს სიყვარული, “ბედი ქართლისა”-ს გარჩევა და ფაკულტეტების პრიორიტეტებად არჩევა.

ჩანახატების კითხვისას გულწრფელად გამეცინა, გულწრფელი გაცინება იცით რომელია? არა ის რომლის ხმასაც მეზობელი, გაგიგებს არამედ ის შენ ცუდ ხასიათსა და ყოვლად აუტანელ უჟმურ მდგომარეობას რომ ებრძვის, არ ნებდება და გაიძულებს ტუჩის კუთხეები ყურებისკენ ოდნავ მაინც ასწიო. გამეცინა ჩემ ოცნებეზე (მიუხედავად იმისა,რომ ყოველთვის რეალისტი ვიყავი…არა, ვის ვატყუებ, 24 საათიდან 10ს მაინც ოცნებაში ვატარებ :)/:(), სამომავლო გეგმებზე და ოპტიმისტურ შეხედულებებზე, მოდელირებულ ისტორიებზე და იმაზე რომ ყველა რვეულის დასაწყისში სამომავლო გეგმად ვარჯიშის დაწყება მიწერია. :D :D

პარიზულ დღიურებში დასაწერი აღარაფერი მაქვს, ამიტომ ახალ სერიას, აბიტურიენტის დღიურებს შემოგთავაზებთ, (ტოჟე მნე სტივენ კინგ :D) სადაც უცვლელად, უჯრედებინი გვერდებიდან ვორდის ფაილში გადმოტანილ ჩანახატებს დავაკოპირებ.

პირველი ჩანაწერი არც ისე ოპტიმისტურია და ყველაზე მეტად შეესაბამება ჩემ ამჟამინდელ მდგომარეობას, თუმცა დღევანდელი დღისგან განსხვავებით 3-4 წლის წინ გვირაბის ბოლოს მაინც ვხედავდი სინათლეს.

აბიტურიენტის დღიურები #1

…ხშირად მიფიქრია დიდ ბრიტანეთში ცხოვრებაზე, ახლაც ფანჯრის რაფასთან ვზივარ,(ჩაი და წიგნიც რომ მედოს გვერდზე, სასურათე გოგო ვიქნებოდი) გარეთ წვიმს, წარმოვიდგენ როგორ დარბიან ლონდონის წვიმიან ქუჩებში სტუდენტები, წიგნებით ხელში. უკვე გვიანია, მარტო ვარ და სასაუბროდ მხოლოდ საკუთარ გონებაში გამოკეტილი რამდენიმე, ხასიათით განსხვავებული ჩემი ასლი მყავს. მარჯვნივ უამრავი ინგლისურის სახელმძღვანელო და ლექსიკონი დევს, ეს იმიტომ რომ აუცილებლად უნდა დავხვეწო ჩემი ინგლისური ენის ცოდნის დონე და წავიდე, იქ სადაც ბევრად კომფორტული გარემო და ნისლია. ამ მომენტში ჩემთვის უცხო ქვეყანაში ცხოვრება და სწავლა, მხოლოდ შორეული ოცნებაა, მართალი იყო პიტერ პენი გაზრდა რომ არ უნდოდა…. მივხვდი რომ უდარდელი დრო და ბავშვური ოცნებები ნებაყოფლობით უნდა დავტოვო და ზრდასრულობის სამყაროში შევაბიჯო. არა მე ოცნება არ შემიწყვეტია, უბრალოდ მეტად რეალისტი გავხდი, ოცნებები სურვილებად ვაქციე, ისინი კი შესაძლებლობებს მივუხალოვე.

ხშირად გავბრაზებულვარ და მიფიქრია რომ ყველაზე უიღბლო ადამიანი ვარ, მაგრამ შემდეგ, რთულად მაგრმ მაინც დამისვამს საკუთარი თავისთვის კითხვა: რას ვაკეტებ იმისთვის, რომ მივიღო ის რაც მინდა. არ შეიძლება ყოველთვის დამთხვევების და გამართლების იმედზე ყოფნა, რაც უფრო მალე გავაცნობიერებ რომ ჩემი მომავალი, სხვა არავისზე და მხოლოდ ჩემზეა დამოკიდებული მით უკეთესი იქნება.

ჩემი პრობლემა ალბათ ისაა რომ  პირველ ნაბიჯს ხშირად არ ვდგამ და ველოდები რაღაცას, რაც სტიმულს მომცემს.კარგია რომ ვხვდები და იმედი მაქვს, ჩემ ცნობიერებაში რაღაცეები დროთა განმავლობაში შეიცვლება. არასწორია ჩემი და ნებისმიერი ადამიანის მხრიდან, საკუთარი უმოქმედობით გამოწვეული  წარუმატებლობის, მთელი მსოფლიოს მხარზე გადატანა და დადანაშაულება.

მაშინ როდესაც რამს შეცვლის სურვილი გაქვს, პროცესი საკუთარი თავიდან და მიდგომებიდან უნდა დაიწყო.

…ისევ კოკისპირულად წვიმს, გზაზე ნიაღვარი ჩამოდის…არა, ინგლისის ქუჩებში ასეთი სიბინძურე არ იქნება.

ამ ნაწერის წაკითხვის მერე ვფიქრობდი…და რა უნდა ვქნა ახლა, გავიცინო? იმიტომ რომ თურმე 3 წლის წინ რა საყვარელი ვყოფილვარ,  როგორ ვაბიჯებდი ბავშვობიდან ზრდასრულ სამყაროში ან იქნებ იმიტომ რომ ბოლოდან მესამე აბზაცში რომელიღაც წიგნიდან ამორებული ფრაზა გადამიკეთებია ჩემებურად? ან იქნებ მაინც ვიტირო? იმიტომ რომ მე კვლავ მინდა ამ ქალაქიდან, ქვეყნიდან წასვლა და აქ ისევ სანიაღვრე სისტემის პრობლემა გვაქვს? მემგონი უფრო იმიტომ რომ ბოლო 3 წლის განმავლობაში, დაახლოებით იმ პერიოდის მერე, როდესაც ჩანახატი დავწერე, მე ჩემი მხრივ ძალა არ დამიშურებია რომ ის მიმეღო რაც მინდოდა, მარამ შედეგი მაინც არ ჩანს.

იმედია ამ სასოწარკვეთილი, უიმედო მდგომარეობდან რომელსაც ცოცხალი თავით არ ვეძახი დეპრესიას მალე გამოვალ და იმის განწყობაზეც ვიქნები, რომ პრველ კურსზე დავალებული თანამედროვე წითელქუდას ისტორია დავპოსტო.

ჩამოვთბილისდი,ვერ ვსუნთქავ და რა თაობა მოდის…..

ჩამოვთბილისდი…შესაბამისად მიჭირს სუნთქვა (პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით), მეზარება, ზედმეტი კი არა აუცილებელი მოძრაობების შესრულება და ზოგადად ცხოვრება,ამ მდგომარეობაში სინოპტიკოსების პროგნოზით სექტემბრის შუა რიცხვებამდე ვიქნები,მერე კი ტემპერატურა 20-25 გრადუსზე ჩამოვა, მე გარეთ გასვლა და არსებობა აღარ დამეზარება,ჩავიცმევ თხელ ჟაკეტებს,საშემოდგომო კაბებს და შიფონის შარფებსაც მოვიხვევ ყელზე…თუმცა იქამდე მინიმუმ 2 კვირაა,ზაფხული ოფიციალურად 2 დღეში დასრულდება და მეც, ბედნიერი,მაგრამ ჯერ კიდევ სუნთქვაშეკრული შევეგებები ჩემ სეზონს-შემოდგომას, რომელიც არის ყვეეელაზე ლამაზი,ფერადი,იდეალური ტემპერატურით და ბევრი მელანქოლიური და თან პოზიტიური დღით. მოკლედ რაც გინდა სულო და გულო ყველაფერია ამ სეზონში თავმოყრილი. ჩემთვის ახალი წელი 31 დეკემბერთან კი არა 1ელ სექტემბერთანაა დაკავშირებული,არ ვიცი რატომ და არ ვიცი ზოგადად ნორმალურია თუ არა წელიწადის დროის ასეთი გაფეტიშება, მაგრამ მე შემოდგომას ყოველთვის დიდი გეგმებით,იმედებით და დადებითად ვხვდები. იმედია არც ეს ფოთოლცვენა იქნება გამონაკლისი და ჩემ TO DO LIST_ს “პწიჩკები” არ მოაკლდება.
….ფოთლების ხრაშუნი,გოგრა და თბილი ჟაკეტები…უფფფ :D

Continue reading

პარიზული დღიურები (დისნეის სტუდიო და პაღდონ,უი ბოდიში…)

ჩემი პარიზული ვოიაჟი დასასრულს უახლოვდება, დღეს დაპირებულ დისნეის სტუდიოზე და პარიზში გატარებულ ბოლო დღეზე მოგიყვებით.

დისნეის სტუდიო საფრანგეთის დინსეილენდის მეორე ლოკაციაა, რომელიც დისნეის პარკისგან თემატური შოუებით და ექსტრემალური ატრაქციონებით განსხვავდება. აქ აღმოჩნდებით დისნეის ჯადოსნური სამყაროს კადრს მიღმა.ისევე როგორც დისნეის პარკი, სტუდიოც თემატურადაა დაყოფილი, ესენია: Production courtyard, Backlot და Toon studio.

შესასვლელიდან პარკის ცენტრში ვხვდებით სადაც უოლტ დისნეის და მიკი მაუსის ძეგლია, სწორედ მათგან მარცხნივ ის ექსტრემალური ატრაქციონია, რომლითაც ყველაზე მეტად მოვიხიბლე (The twilight zone tower of terror).

Continue reading

პარიზული დღიურები (ნაწილი მეხუთე)

დღეს პარიზში გატარებულ 2 დღეზე ერთად მოგიყვებით,რადგან ერთი მათგანი ისეთია რომ მოსაყოლად არაფერი,აუცილებლად,ცხოვრებაში ერთხელ მაინც უნდა ნახოთ და მეორეზე საუბარი თუ დავიწყე ვეღარ გავჩერდები.

20.05.2013-ჩანაწერში სულ 2 შეფასება მაქვს,ახლა ჩავხედე და გამეცინა როგორც ჩანს ამ დღეს პირველად ვეზიარე სტარბაქსს და უმაღლესი,ხუთი ქულით შევაფასე,ასევე ამ დღეს ვეწვიე ლუვრს და მეყო ტუტუცობა,რომ ის 4 ქულით შემეფასებინა. :D

გათენდა მეხუთე დღე პარიზში, დილით გავისეირნეთ და უახლოეს,სტარბაქსის კაფეში გადავწყვიტეთ საუზმობა,აქამდე სტარბაქსი “რაღაჩნაირი გოგოების” ამოჩემება მეგონა,მაგრამ როგორც აღმოჩნდა სულ ტყუილად…დახლთან ამერიკანო და შოკოლადის მაფინი შევუკვეთე,შემდეგ კი სიამოვნების მორევში ჩავეშვი :)

Continue reading

ჩემი მედია სამართლებრივი ვნებები

წინა 2 დღე და კიდევ ნახევარი, ბაზალეთის სასტუმრო კომპლექსში გავატარე, სადაც საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის მიერ ორგანიზებულ,ჟურნალისტებისათვის განკუთვნილ ტრეინინგს ვესწრებოდი, რომელიც მართლმსაჯულებისა და სისხლის სამართლის საკითხებს ეხებოდა. პროექტის მხარდამჭერები USAID და EWMI არიან.

2 სამუშაო დღის განმავლობაში განვიხილეთ ისეთი თემები, როგორებიცაა: იუსტიციის უმაღლესი საბჭო და მის მუშაობასთან დაკავშირებული სხვადასხვა დეტალი,მოსამართლეების დანიშვნის პროცედურები,სასამართლოში აუდიო-ვიდეო ჩანაწერების განხორციელების საკანონმდებლო რეგულაციები,მედიის როლი სისხლის სამართლის საქმეებში,პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობა და სხვა მედია სამართლებრივი საკითხები.

Continue reading

პარიზული დღიურები (ჯადოსნური სამყარო,რომელიც ასაკს არ ცნობს)

დიდი ხანია პარიზზე აღარ დამიწერია,არადა ჩემ პარიზულ ჩანაწერებში კიდევ არაერთი სასიამოვნო დღეა აღწერილი.პრინციპში იქ ყოფნისას როგორც ასეთი,დღიურს არც ვაწარმოებდი,უბრალოდ ძილის წინ იმ ადგილებს ჩამოვწერდი, სადაც იმ დღეს ვიყავი და შემდეგ ხუთბალიანი შკალით ვაფასებდი მათ,საბოლოოდ კი,დღის საშუალო არითმეტიკული ქულა გამომყავდა :D უმაღლესი ქულა 2-3მა დღემ თუ დაიმსახურა,ერთ-ერთ მათგანზე კი ახლა დავწერ. არ გეგონოთ,რომ უამრავ,პარიზულ ადგილზე მოგიყვებით…დღეს ზღაპარს გავიხსენებ,რომელიც პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობითაც ზღაპარია…

Continue reading

ცოტა რამ ანტიდისკრიმინაციულ კანონზე….

მას შემდეგ რაც მთავრობამ პარლამენტს ანტიდისკრიმინაციული კანონის პროექტი წარუდგინა განსახილველად,მის ირგვლივ არაერთი,ერთმანეთისგან რდიკალურად განსხვავებული მოსაზრება გაჩნდა. ერთნი ფიქრობენ რომ კნონის მიღება პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ქვეყნის ტრადიციებს,კულტურასა და ეროვნულ იდენტობას,მეორენი კი თვლიან რომ ანტიდისკრიმინაციული კანონი ერთ-ერთი წინ გადადგმული,სასარგებლო ნაბიჯია,რომელიც დააჩქრაებს საქართველოს ევროკავშირში ინტეგრაციას.

სანამ იმაზე ჩამოვყალიბდებით იქნება თუ არა იგი,რაიმე საფრთხის შემცველი ან სარგებლის მომტანი,ქვეყნისთვის ან კონკრეტული პირისთვის,მანამდე აუცილებელია ვიცოდეთ თუ რას გულისხმობს დოკუმენტი,რადგან მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში,როცა ანტიდისკრიმინაციული კანონი განხილვის ნომერ პირველ საგნად იქცა და ახლაც არ კარგავს აქტუალობას ჩვენ მოვუსმინეთ,წავიკითხეთ და ვნახეთ არაერთი მოსაზრება იმ ადამიანებისა,რომლებიც საერთოდ არ იცნობენ კანონის არსს და ბრმად ახდენენ მის ინტერპრეტირებას,ზოგს ეს რაც არ უნდა უხეშად ჟღერდეს უმეცრობით მოდის,ბევრი კი ამას შეგნებულად,სათავისოდ იყენებს.ეს ყველაფერი კი საბოლოო ჯამში,მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების გავლით ადამიანების ცნობიერებაში იყრის თავს და მთელ რიგ საკითხებზე არასწორ აზრს უყალიბებს.

Continue reading