პარიზული დღიურები (ნაწილი მეხუთე)

Standard

დღეს პარიზში გატარებულ 2 დღეზე ერთად მოგიყვებით,რადგან ერთი მათგანი ისეთია რომ მოსაყოლად არაფერი,აუცილებლად,ცხოვრებაში ერთხელ მაინც უნდა ნახოთ და მეორეზე საუბარი თუ დავიწყე ვეღარ გავჩერდები.

20.05.2013-ჩანაწერში სულ 2 შეფასება მაქვს,ახლა ჩავხედე და გამეცინა როგორც ჩანს ამ დღეს პირველად ვეზიარე სტარბაქსს და უმაღლესი,ხუთი ქულით შევაფასე,ასევე ამ დღეს ვეწვიე ლუვრს და მეყო ტუტუცობა,რომ ის 4 ქულით შემეფასებინა. :D

გათენდა მეხუთე დღე პარიზში, დილით გავისეირნეთ და უახლოეს,სტარბაქსის კაფეში გადავწყვიტეთ საუზმობა,აქამდე სტარბაქსი “რაღაჩნაირი გოგოების” ამოჩემება მეგონა,მაგრამ როგორც აღმოჩნდა სულ ტყუილად…დახლთან ამერიკანო და შოკოლადის მაფინი შევუკვეთე,შემდეგ კი სიამოვნების მორევში ჩავეშვი :)

დღევანდელი ერთადერთი და მთვარი დანიშნულების ადგილი ლუვრი იყო,რომლის ყველა სივრცის ასათვისებლად რა თქმა უნდა ერთი ვიზიტი არ კმარა.ისევე როგორც ყველგან პარიზში,აქაც რიგში მოგვიწია შესასვლელთან დგომა, წესით იქ დგომა 45 წუთს მაინც უნდა გაგრძელებულიყო,თუმცა ქართველი ადამიანი,ხომ ყველგან სინაგლეს და მოუთმენლობას იჩენს,ასე რომ ძალიან წყნარად ისე შევერიეთ რიგის დასაწყისში მდგომ ჩინელებს,რომ ნერვიც არ აგვტოკებია.

ლუვრში ყოფნისას ყველაზე მეტდ იმაზე დამწყდა გული რომ ფეხი მტკიოდა და სიამოვნების მიღების მაგივრად,სადმე ჩამოსაჯდომის ძებნაზე ვიყავი გადართული. რა და როგორ აღვწერო არ ვიცი,ულამაზესი ინტერიერი,საოცრად მოხატული ჭერი,რომ აღარაფერი ვთქვათ თავად იქ განლაგებულ ხელოვნების ნიმუშებზე,თუმცა ეს ის შემთხვევაა როდესაც გემოვნებაზე სადაო ამ შენობაში ბევრია და ჩემი მოყოლილი,ოდნავაც ვერ დაგეხმარებათ იქაურობის აღქმაში.
საოცარება იყო რიგი მონა ლიზას სურათთან,რომელზეც ჩემ აზრს არ დავწერ,ვაიდა რომელიმე დიდმა ხელოვნებათმცოდნემ რისხვა არ დამატეხოს თავს,თუმცა მე იქ იდუმალ მონა ლიზაზე ბევრად საინტერესო ნახატები და სკულპტურები ვნახე.

ეს დღეც სასიამოვნოდ დაღლილმა დავასრულე,ძილის წინ უგემრიელეი ახალი გემო-მარაკუია აღმოვაჩინე,რომლის დაგემოვნების საშუალებაც თბილისში სამწუხაროდ არ გვაქვს.
პ.ს თუ ვცდები და ჩვენთან,სადმე გეგულებათ ეს “ვნების ხილი” აუცილებლად შემტყობინეთ.

მეექვსე დღე პარიზში ახალი პარიზის და ნამდვილი შოფინგის აღმოჩენის დღე იყო.
დილიდან დავირაზმეთ და მეტროთი ახალ,ბიზნეს პარიზში ამოვყავით თავი რომელიც ისე არ მომეწონა,ისე…. აი ახლაც გამახსენდა და შემაწუხა იმ ცივმა,მახინჯმა ცათამბჯენებმა.
შეუძლებელია პატარა სახლების,კაფეების,ვიწრო ქუჩების და ლამაზი ცის შემდეგ,ამ აყუდებულმა შენობებმა,რაც არ უნდა დიადები იყვნენ ისინი,შენზე დადებითი შტაბეჭდილება დატოვოს,ყოველშემთხვევაში მეტროდან ამოსვლისას ისეთი შეგრძნება დამეუფლა,როგორიც ძველ თბილისში,რიყის პარკში “დაგდებულმა” მილებმა გამოიწვიეს ერთ დროს ჩემში…თბილისის ურბანულ დაგეგმარებასა და იერსახეზე საუბარი შორს წაგვიყვანს,ასე რომ დავუბრუნდეთ ამ მედიდურ,უსულო შენობებს,რომლის შიგნით სული მოვითქვი,რადგან იქ სადაც იწყება შოფინგი,სადაც ვხედავ ბევრ მაღაზიას ერთად ჩემთვის სხვა დანარჩენი უფასურდება ხოლმე,ხანდახან ჩემი ამ თვისების გამო მგონია რომ მაგრად მაკლია :D,მაგრამ რა ვქნა როდესაც მაღაზიებში დავდივარ,სამყარო ბევრად უკეთესი მეჩვენება. :D სწორედ ამ დღეს გამოვიჭირე ჩემი თავი,რომ ლუვრში სულ ზმუილ-ზმუილით და შეწუხებული სახით დავდიოდი ჩემი მარცხენა კოჭის და მარჯვენა მყესის გამო,აქ კი ერთხელაც არ უჩენია ტკივილს თავი. არა აშკარად მაკლია :D
სახლში ძალიან ბედნიერი,კმაყოფილი და პარკებით დახუნძლული ვერა,მაგრამ ჩემი ჭიის გასახარებელი რაოდენობით მაინც დავბრუნდი,რა თქმა უნდა როგორც მჩვევია დაძინებამდე არაერთხელ შევავლე თვალი ახალ ნივთებს და ალბათ იმაზე ფიქრში დავიძინე,რომ ბეეევრი ფული უნდა ვიშოვო,პარიზში გადმოვცხოვრდე და სეფორას მაღაზია პერიოდულად დავცალო ხოლმე. :D :D

ბევრი ფული და სეფორას მაღაზია ვნახოთ,აი პარიზის ქუჩებს რომ ძალიან მალე უნდა დავუბრუნდე ეგ კი ნამდვილად ვიცი,სხვანაირად უბრალოდ არ გამოვა.

ჩემი მედია სამართლებრივი ვნებები

Standard

წინა 2 დღე და კიდევ ნახევარი, ბაზალეთის სასტუმრო კომპლექსში გავატარე, სადაც საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის მიერ ორგანიზებულ,ჟურნალისტებისათვის განკუთვნილ ტრეინინგს ვესწრებოდი, რომელიც მართლმსაჯულებისა და სისხლის სამართლის საკითხებს ეხებოდა. პროექტის მხარდამჭერები USAID და EWMI არიან.

2 სამუშაო დღის განმავლობაში განვიხილეთ ისეთი თემები, როგორებიცაა: იუსტიციის უმაღლესი საბჭო და მის მუშაობასთან დაკავშირებული სხვადასხვა დეტალი,მოსამართლეების დანიშვნის პროცედურები,სასამართლოში აუდიო-ვიდეო ჩანაწერების განხორციელების საკანონმდებლო რეგულაციები,მედიის როლი სისხლის სამართლის საქმეებში,პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობა და სხვა მედია სამართლებრივი საკითხები.

ჩემთვის ეს ორი დღე საკმაოდ ნაყოფიერი იყო, დიდი ხანია მსგავს ინფორმაციულ, საინტერესო ტრეინინგს არ დავსწრებივარ. მართალია “გასაგები მიზეზების” გამო, გვიან ვიძინებდი და 9 საათზე გაღვიძება, შემდგომში მთელი დღე გაორებულ ხედვას იწვევდა ჩემში, მაგრამ ინფორმაციის აღქმა და მისით დაინტერესება მაინც მოვახერხე. საუბარი იმდენად საინტერესო იყო და იმდენი ახალი დეტალი გავიგე რომ, სემინარის მსვლელობისას სამუშაო წიგნაკში ჩავინიშნე: თბილისში რომ ჩავალ კიდევ ერთხელ გადავიკითხო შესავალი სამართალმცდოდნეობაში, მედია სამართლის და სხვა იურიდიული სახელმძღვანელოები! :)

საერთოდ მედია სამართლით სულ ცოტა ხნის წინ, მესამე კურსის, პირველ სემესტრში დავინტერესდი, როდესაც სასწავლო პროგრამაში ეს საგანი დაგვემატა. დაინტერესების მიზეზი ცნობიერებაში ახალი სფეროს შემოსვლა და მისი მედიასთან კომბინაციაში გავლა იყო, თუმცა ალბათ მთავარი მიზეზი ჩემი ლექტორია, რომელიც მართალია საგანს 1 სემესტრი მიკითხავდა და მასთან საურთიერთო დროც ცოტა მქონდა, თუმცა ის მაინც მოახერხა რომ ამ მიმართულებით დავეინტერესებინე და ისიც გადამაწყვეტინა, რომ დიდი გოგო როცა გავიზრდები ცოტათი მაინც დავემსგავსო მას. :D
პ.ს სავარაუდოდ ჩემი სადიპლომო ნაშრომის ხელმძღვანელიც ის იქნება. :)

საერთო ჯამში მშვენიერი ვიქ-ენდი მქონდა, ცოდნა მომემატა, ახლის მიღების სურვილი გამიჩნდა, ბოლო გამოცდა წინა დღეს მქონდა და შესაბამისად ცოტა დავისვენე კიდეც, დიეტა არ დამირღვევია…

უი ხო მესამე კურსი წარმატებით დავხურე და ბოლო ერთ კვირაში 3 კილო დავამარცხე. :D

პარიზული დღიურები (ჯადოსნური სამყარო,რომელიც ასაკს არ ცნობს)

Standard

დიდი ხანია პარიზზე აღარ დამიწერია,არადა ჩემ პარიზულ ჩანაწერებში კიდევ არაერთი სასიამოვნო დღეა აღწერილი.პრინციპში იქ ყოფნისას როგორც ასეთი,დღიურს არც ვაწარმოებდი,უბრალოდ ძილის წინ იმ ადგილებს ჩამოვწერდი, სადაც იმ დღეს ვიყავი და შემდეგ ხუთბალიანი შკალით ვაფასებდი მათ,საბოლოოდ კი,დღის საშუალო არითმეტიკული ქულა გამომყავდა :D უმაღლესი ქულა 2-3მა დღემ თუ დაიმსახურა,ერთ-ერთ მათგანზე კი ახლა დავწერ. არ გეგონოთ,რომ უამრავ,პარიზულ ადგილზე მოგიყვებით…დღეს ზღაპარს გავიხსენებ,რომელიც პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობითაც ზღაპარია…

Image

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება პარიზის დისნეილენდში,ეს არის ადგილი სადაც არ აქვს მნიშვნელობა ასაკს,კანის ფერს,წონას,ხასიათს,გემოვნებას და ა.შ (მხოლოდ სიმაღლეს,გარკვეულ შემთხვევებში :) )

პარიზის დისნეილენდი 2 ლოკაციისგან შედგება ერთია დისნეის პარკი,მეორე კი უოლტ დისნეის სტუდიო.ორივე მათგანში სხვადასხვა თემატური განყოფილებებია,რომელთა ასათვისებლად მე პირადად,2 დღე არ მეყო.

პირველ ჯერზე უშუალოდ პარკს ვეწვიეთ,იქ ცენტრალური შესასვლელიდან შედიხარ და ჰოლშივე ხვდები რომ სხვაგან მოხვდი,აქ ყველა ოცნება ხდება,როგორც დისნეის ზღაპრებში.შესასვლელიდან მარჯვენა მხარეს აღმოჩენების სამყაროა (Discoveryland),სადაც ერთ-ერთი საუკეთესო ატრაქციონი  Space mountain_ია,აქვეა ვიდეოპოლისი,სადაც სხვადასხვა მულტიპლიკაციური ფილმი გადის და მისი ყურება ან იქვე მოწყობილ,მინი კინოთეატრში შეგიძლია ან ზემოთ განთავსებული სწრაფი კვების დაწესებულებების მაგიდიდან.იქ მოხვედრილები აუცილებლად უნდა ეწვიოთ Captain Eo_ს,სადაც არაჩვეულებრივ 3დ ფილმს ნახავთ,მაიკლ ჯექსონის მონაწილეობით.გარდა ამ გასართობი ლოკაციებისა,აქ სხვა ატრაქციონებიცაა,შედარებით მცირეწლოვანი ბავშვებისთვისაც,თუმცა ისინი თავად მოინახულეთ,მე კი Frontierland_ში გადავინაცვლებ,რომელიც ცენტრალური შესასვლელიდან მარცხენა მხარეს მდებარეობს,ამ განყოფილების მთავარი გასართობი წერტილი Big thunder mountain_ია,რომელიც ნამდვილად დაგეხმარებათ ადრენალინის მიღებაში,თუმცა სანამ აქამდე მიხვალთ აუცილებლად ეწვიეთ Phantom manor_ს,რომელიც დაგაჯერებთ (ან არ),ბოროტი სულების და ზრაპრული ურჩხულების არსებობაში.აქვეა მოდელირებული,პოკაჰონტასის სოფელი, პატარებისთვის და დაუვიწყარი კრუიზი დისნეის გემით.

მორიგი განყოფილება Adventureland_ია,თავგადასავლების მოყვარულებო,აქეთ! :) აქ შეხვდებით კარიბის ზღვის მეკობრეებს,დაიპყრობთ რობიზონ კრუზოს საცხოვრებელს,ესტუმრებით არაერთ გამოქვაბულს და გაისეირნებთ ინდიანა ჯონსის ატრაქციონზე,რომელიც ასევე არ მოგაკლებთ ექსტრიმს.

მეოთხე და ბოლო განყოფილება,Fantasyland_ია,ნამდვილი დისნეის,ზღაპრების,ფერიების,ვარდისფერი სამყარო,სადაც ნებისმიერი მცირეწლოვანი და ზრდასრული (რადგან,ჩვენში მუდამ ცხოვრობს ბავშვი :D )ზღაპარში იგრძნობს თავს და ეწვევა,მძინარე მზეთუნახავის სასახლეს,შეხვდება მიკი მაუსს,დისნეის მულტფილმების მინი სამყაროში,ნავით იმოგზაურებს,რამდენიმე წუთში შემოივლის მთელ მსოფლიოს (It’s a small world) და ალისასთან ერთად დაიკარგება ლაბირინთში.აქვეა დიდი კარუსელი,სადაც ზღაპრულ თეთრ რაშებზე ამხედრებულები ნამდვილ პრინცებად და პრინცესებად იგრძნობთ თავს.

Image

 

რა თქმა უნდა გამიჭირდა,იმ ადრენალინის,სილამაზის,ჯადოსნურობის და არაამქვეყნიურობის გადმოცემა,რომელსაც ნებისმიერი ვინც დისნეილენდის პარკში შეადგამს ფეხს აუცილებლად იგრძნობს.თუმცა მთავარი მინიშნებები მოცემულია,სხვა ზღაპრული ადგილების აღმოჩენა და თქვენი საყვარელის ამორჩევა,მხოლოდ თქვენზეა დამოკიდებული. :)

შემდეგ პოსტში დისნეის მეორე ლოკაციაზე დავწერ,სადაც ჩემი ფავორიტი ექსტრემალური ატრაქციონია.

პ.ს დისნეილენდის პარკში,არ გაგიჭირდებათ სასადილოების,საპირფარეშოების,აქსესუარებისა და სუვენირების მაღაზიების პოვნა,ისინი პარკის მთელ გაყოლებაზეა. ჩემი კეთილი რჩევა: თუ სუენირების მაღაზიაში შეხვალთ,თავი ხელში აიყვანეთ,ვიცი რომ ყველაფერი მოგეწონებათ,რატომღაც გააფეტიშებთ მინი მაუსის ვარდისფერ კეპს და ისეთ “აბსურდებს” რასაც ჩვეულ ცხოვრებაში,ჩვეულ ქალაქში ყურადრებას არ მიაქცევდით,მაგრამ აქ თითოეული მაღაზია ცალკე ჯადოსნურ სამყაროა.

მომავალ პოსტამდე,შევხვდებით უოლტ დისნეის სტუდიოში.

ცოტა რამ ანტიდისკრიმინაციულ კანონზე….

Standard

მას შემდეგ რაც მთავრობამ პარლამენტს ანტიდისკრიმინაციული კანონის პროექტი წარუდგინა განსახილველად,მის ირგვლივ არაერთი,ერთმანეთისგან რდიკალურად განსხვავებული მოსაზრება გაჩნდა. ერთნი ფიქრობენ რომ კნონის მიღება პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ქვეყნის ტრადიციებს,კულტურასა და ეროვნულ იდენტობას,მეორენი კი თვლიან რომ ანტიდისკრიმინაციული კანონი ერთ-ერთი წინ გადადგმული,სასარგებლო ნაბიჯია,რომელიც დააჩქრაებს საქართველოს ევროკავშირში ინტეგრაციას.

სანამ იმაზე ჩამოვყალიბდებით იქნება თუ არა იგი,რაიმე საფრთხის შემცველი ან სარგებლის მომტანი,ქვეყნისთვის ან კონკრეტული პირისთვის,მანამდე აუცილებელია ვიცოდეთ თუ რას გულისხმობს დოკუმენტი,რადგან მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში,როცა ანტიდისკრიმინაციული კანონი განხილვის ნომერ პირველ საგნად იქცა და ახლაც არ კარგავს აქტუალობას ჩვენ მოვუსმინეთ,წავიკითხეთ და ვნახეთ არაერთი მოსაზრება იმ ადამიანებისა,რომლებიც საერთოდ არ იცნობენ კანონის არსს და ბრმად ახდენენ მის ინტერპრეტირებას,ზოგს ეს რაც არ უნდა უხეშად ჟღერდეს უმეცრობით მოდის,ბევრი კი ამას შეგნებულად,სათავისოდ იყენებს.ეს ყველაფერი კი საბოლოო ჯამში,მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების გავლით ადამიანების ცნობიერებაში იყრის თავს და მთელ რიგ საკითხებზე არასწორ აზრს უყალიბებს.

კანონპროექტი დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ უზრუნველყოფს დისკრიმინაციის წინააღმდეგ დაცვას რასის, კანის ფერის, ენის, სქესის, ასაკის, მოქალაქეობის, წარმოშობის, დაბადების, საცხოვრებელი ადგილის, ქონებრივი ან წოდებრივი მდგომარეობის, რელიგიის ან რწმენის, ეროვნული, ეთნიკური ან სოციალური კუთვნილების, პროფესიის, ოჯახური მდგომარეობის, ჯანმრთელობის მდგომარეობის, შეზღუდული შესაძლებლობის, სექსუალური ორიენტაციის, გენდერული იდენტობისა და გამოხატვის, პოლიტიკური ან სხვა შეხედულების ან სხვა ნიშნის მიუხედავად.

ამ კანონით გათვალისწინებული მოთხოვნები ვრცელდება საჯარო დაწესებულებების, ფიზიკური და იურიდიული პირების ქმედებებზე ყველა სფეროში,იქნება ეს დასაქმება თუ ჯანდაცვით უზრუნველყოფა.

კანონპროექტის თანახმად, თანასწორობის უზრუნველყოფაზე ზედამხედველობა ეკისრება საქართველოს სახალხო დამცველს.კანონპროექტის თანახმად, სახალხოდამცველის აპარატმა პირველ რიგში შუამავლის როლი უნდა ითამაშოს მხარეებს შორის, რათა სასამართლოს ჩართვის გარეშე მიაღწიოს მოგვარებას; თუ ამგვარი მცდელობა უშედეგოა ღმოჩნდება, მაშინ სახალხო დამცველის აპარატმა „რეკომენდაცია“ უნდა გაუგზავნოს იურიდიულ ან ფიზიკურ პირს დისკრიმინაციასთან დაკავშირებული პრობლემის მოგვარების თაობაზე; თუ ეს რეკომენდაცია არ შესრულდება, კანონპროექტის თანახმად, სახალხო დამცველის აპარატს შეუძლია საქმესასამართლოს გადასცეს.

კანონის მიღების მოწინაღმდეგეების მთავარი არგუმენტი იყო ქართული კულტურა და ერთსქესიანი ქორწინების მასთან შეუთავსებლობა,სწორედ ეს უკანასკნელი იყო ის მთავარი მესიჯი,რომელიც კანონზე მუშაობის პროცესში და მისი მიღების შემდეგაც გვესმის,არადა ანტიდისკრიმინაციულ კანონში მსგავსი არაფერი წერია.ხოლო საქართველოს კონსტიტუციაში ნათქვამია რომ: „ქორწინება ემყარება მეუღლეთა უფლებრივ თანასწორობასა და ნებაყოფლობას“. ერთსქესიანთა ქორწინება აკრძალულია საქართველოს სამოქალაქო კოდექსშიც, რომელიც ქორწინებას განსაზღვრავს როგორც „ოჯახის შექმნის მიზნით ქალისა და მამაკაცის ნებაყოფლობით კავშირს.

მიუხედავად ამდენი განმარტებისა გარკვეულმა ძალებმა ეს კანონი სათავისოდ გამოიყენეს,რაშიც მოსახლეობის უმეტესობამ მხარი აუბა.

ეს ერთი მხარის პოზიციაა,რომელთა უმრავლესობას დანამდვილებთ სჯერა რომ რაიმე კანონის მიღება მათ სექსუალურ ორიენტაციასა და ტრადიციებზე გავლენას მოახდენს.ხოლო მეორე მხარე რომელიც ამ კანონში მხოლოდ დადებითს ხვდება და წინამორბედებს ‘’ბნელებს’’ უწოდებს,პარლამენტის გადაწყვეტილებით კმაყოფილია და ჰგონია რომ ეს გადაწყვეტილება და 27 ივნისს დოკუმენზე ხელის მოწერა,მის ყოველდღიურობას ან თუნდაც ახლო მომავალს შეცვლის.

ყოველგვარი რადიკალურობა ვფიქრობ რომ საღ აზრს მოკლებულია,ის რომ მედალს ორი მხარე აქვს, მხოლოდ ამ საუკუნის ფრთიანი ფრაზა არ არის და მისი ჭეშმარიტება არაერთხელ გამოგვიცდია.საბედნიეროდ ჩვენ გარშემო არიან ადამიენბი რომლებიც მოვლენებს ორივე მხარიდან აფასებენ და ეცადნენ ანტიდისკრიმინაციული კანონიც მსგავსად შეეფასებინათ.

ერთ-ერთი ასეთია კულტუროლოგი ლელა იაკობიშვილი,რომელიც ერთ-ერთ ინტერვიუში საუბრობს,სხვადასხვა კულტურებზე მათ მიმღებლობასა თუ მიუღებლობაზე მსგავსი კანონებისა და ზოგადად ცვლილებებისადმი,ის რაც ამ წერილში ძალიან მოეწონა არის ის მოსაზრება რომ სარწმუნოება და სახელმწიფო ერთმანეთისგან გამიჯნულია.ხოლო ის რომ ადამიანების გარკვეული ნაწილი ვერ ახდენს სწორ-მართალის გარკვევას არა უხეშად ნათქვამი ‘’სიბნელის’,არამედ იმ ისტორიის და სოც-პოლიტიკური მდგომარეობის ბრალია,რომელშიც საქართველო დიდი ხნის განმავლობაში იყო და რომლიდანაც ახლა ეტაპობრივად გამოდის.

ჩემი აზრით ამ საქმეში მთავარი ‘’შემოცოდავები’’ გარკვეული პოლიტიკოსები და ადამიანები არიან,რომლებიც 2013 წლის 17 მაისიდან მოყოლებული აქტიურად ცდილობენ ამ თემის წინ წამოწევას და რაც მთავარია ეკლესიის,მოსახლეობისა და სახელმწიფოს დაპირისპირებას.

ამ თემაზე საუბარი დაუსრულებლადაა შესაძლებელი,თუმცა ყველაფერი გრძელვადიანი სარგებლის მომტანი ნამდვილად არ არის.ყოველი ახალი ადამიანის,ახალი მოსაზრება განსხვავებულ საკითხს წევს წინ,თუმცა ვფიქრობ რომ სწორედ ეს იქნება პრობლემა,თუ ამ კანონს ბევრ დროს დავუთმობთ,რადგან მან იმაზე მეტი დრო წაიღო ქართული რელობიდან და გადაფარა ბევრად მნიშვნელოვანი საკითხები ვიდრე საჭირო იყო.ხელოვნულად აგორებლი ‘’აქტუალური’’ თემებით კი ვცდილობ არ მოვტყუვდე და თვალები ტელევიზორს მიღმაც ფართოდ მქონდეს გაღებული.

ჩემი მოსაზრება ამ საკითხზე?-არ არის ბოლომდე ჩამოყალიბებული.რადგან ყოველდღე ახალ,განსხვავებულ ცოდნას ვიღებ,ვხვდები მეტად ან ნაკლებად კომპეტენტური და ა.შ.

ამ ინიციატივის გაგების შემდეგ პირველი რაც ვიფიქრე იყო ის რომ თუ სექსუალური,რელიგიური და ა.შ უმცირესბები ჩვენნაირი ადამიანები არიან,ჩვენნაირ სოციალურ პოლიტიკურ გარემოში ცხოვრობენ (და ეს ნამდვილდ ასეა) მაშინ რა საჭიროა მათთვის ცალკე კანონის შემოღება,ეს ხომ თავშივე განგვასხვავებს და იწვევს მათ დისკრიმინაციას.

ასევე როგორც უკვე ვახსენე მგონია რომ ეს ხელოვნურად გაბუქებლი თემაა და ეს პროცესი  კანონის მიღებამდე კი არა  ბევრად მანამდე დაიწყო და ემსახურება კონკრეტულ მიზანს,ადამიანებს.ხალხი კი როგორც თევზი ანკესს ისე წამოეგო მას.რატომ? დავწერდი სხვა საქმე არ აქვთ,კონჩიტაზე და კესოზე უი უკაცრავად ბესოზე საუბარი მობეზრდათთქო და ამ დროს გამომიქანებდა ვინმე ასავალ-დასავალს თავში,მაგრამ ეგრეა…ჩვენთვითონ გავაპოპულარეთ ეს თემა,ჩვენთვითონვე ვიწვევთ უმცირესობებს განსაკუთრებით კი სექსუალურს,ის რომ მათ შარშანდელ აქციას ასეთი რეაქცია მოჰყვა და ბევრი მათგანი ფიზიკურადაც დაშავდა,დარწმუნებული ვარ გარკვეულწილად ამით მათ მიიღეს ის რაც უნდოდათ,ყურადღება და დაჩაგრულის სტატუსი,შემდგომში კი ანტიდისკრიმინაციული კანონი,რომელიც რეალურად რომ შევხედოთ არც მათ უცვლით რამეს და არც ჰეტეროსექსუალებს.

მოდი საკუთარი ოთხკუთხედი,ოვალური ფორმის,აივნიანი თუ ვერანდიანი ოთახის, 20 თუ 30 კვადრატულ საძინებელში,სამზარეულოში და ა.შ რაც გვინდა ის ვაკეთოთ,გარეთ კი პატივი ვცეთ ერთმანეთის აღმსარებლობას,სექსუალურ ორიენტაციას და თუნდაც უგემოვნო ჩაცმულობას. :D მთავარია გვახსოვდეს ის რო ჩვენი თავისუფლება მთავრდება იქ სადაც სხვისი ულებები იწყება და ის რომ სიძულვილი სიძულვილს ბადებს.

ხელისუფლების წარმომადგენლებს საპარლამენტო თუ არასაპარლამენტო უმცირესობას,მეცენატებს,პატრიოტებს და ურაპატრიოტებს კი მოკრძალებულად ვურჩევდი,რომ თუ ქვეყანაზე ასე შეტკივათ გული სხვა საქმენი საგმირონით დაკავდნენ,ის რაც რეალურად შეუწყობს ხელს ქვეყნისა და მოსახლეობის განვითარებას,თუ ადამიანები ადამინურ სახეს დაკარგავენ და უბრალოდ ვეღარ იარსებებენ,დარჩება ისე ტრადიციები და გაიხარონ ბარათეონებმა. :D

          ეს

Image

თუ ეს

Image

ამას რაიმე კანონი კი არ (ვერ) განსაზღვრავს,არამედ ადამიანის საკუთარი სურვილი და მისწრაფებები და რომლის არჩევის უფლებაც მას დაბადებიდან ენიჭება.

I Swear!!!!!!!!!!

Image

I Swear!!!!!!!!!!

ვფიცავ,ვფიცავ,ვფიცავ!!!!!!!

დავიღალე ამ პატარა,განუვითარებელ ქალაქში (ქვეყანაში) სადაც ერთი ჯიპიანი მეორეს ცვლის,სადაც ერთი გვარის ნეპოტური გარიგებები,მეორეს ანაცვლებს. სადაც ადამიანს არანაირი საბაზისო პირობები არ აქვს,სადაც შრომას არ გიფასებენ….სადაც ყოველდღე,ყოველ წამს სუნთქვა მეკვრის!!!

ერთი თვის შემდეგ (To do list ticks)

Standard

ერთი თვის წინ ჩემ თავს,აქ ონლაინ პირობა დავუდე 

პირველი პუნქტი,რომელიც წონაში დაკლებას გულისხმობდა ნაწილობრივ შევასრულე,ჩემი მოთხოვნა მინიმუმ -6 კილო იყო,მაგრამ 4 კილოზე მეტის დაკლება ვერ (არ) შევძელი,რადგან რამდენიმეჯერ ტკბილის ჭამის სურვილმა და ცუდმა ხასიათმა შემომიტია,თუმცა ეს არაფერი მომდევნო დღეს მაინც ვაგრძელებდი და ახლაც ვაგრძელებ ჯანსაღად კვებას.

მეორე პუნქტი რეგულარულ ვარჯიშს მოითხოვდა,რაშიც მარტივად რომ ვთქვა ჩავფლავდი :D ერთადერთი რაც გავაკეთე ისაა რომ სახტუნაო ვიყიდე და ბოლო 2-3 დღეა 15-15 წუთი ვვარჯიშობ. ანუ ეს პუნქტი მომავალი თვის TO DO LIST_ში ინაცვლებს და რაც მთავარია სრულდება!!!!

შემდეგი მისია ინგლისური ენის ცოდნის გაუმჯობესება იყო,რაც მეტ ნაკლებად შევასრულე,ახლაც პროცესში ვარ,სტატიებს,წიგნებს ვკითხულობ და ვცდილობ ფილმებსაც ინგლისურად ვუყურო.

Next step ზოგადი განათლების გაღრმავება იყო,მთავარი კომპონენტი კი მხატვრული ლიტერატურის კითხვა,რასაც წარმატებით და სიამოვნებით ვართმევ თავს.ხელფასი რომ მქონდეს წიგნის ფესტივალზე,დახლებს მუსრს გავავლებდი,თუმცა ამჯერად ახალი 3-4 წიგნით შემოვიფარგლები. :)

ბლოგზე აქტიურად წერაც ასე თუ ისე დავიწყე.პარიზული დღიურები და ჩემი დეპრესიულ-მოტივაციური შემოტევებიც აქტიურად ავსახე აქ.

რაც შეეხება ჩემ მეორე ბლოგს,მოდის შესახებ და მის გააქტიურებას,ამაში მოვიკოჭლებ,რადგან იმდენად ვერთობი სხვადასხვა ვებ-გვერდებზე ბოდიალით,ჩემთვის WISH LIST_ების შექმნით,რომ სხვებისთვის მათი გაზიარების დრო აღარ მრჩება ხოლმე,თუმცა ვეცდები გამოვსწორდე. :))))

ბოლო პუნქტი ჩემ სიაში იყო ღიმილი…ღიმილი მაშინაც,როდესაც ძალიან ცუდ ხასიათზე ვიყავი. :))) ეს ამბავი ხუთიანზე გამომდის და არც ეს თვე იყო გამონაკლისი.

შემდეგი თვის TO DO LIST_ს ალბათ საღამოს დავპოსტავ.იმასაც ვფიქრობ მთელი წლის გეგმებიც ხომ არ ჩამომეწერა აქ,მკითხველი ბევრი მაინც არ მყავს და ფურცლებში ქექვას,აქვე ვნახავ ხოლმე ჩემ ჩანიშვნებს. :))):)))

 Image